Aanklaagster 1 = AK1

Ze was een single vrouw die,  rond de 35 jaar, toen deze zaak in 2008 speelde. Ze was de zorgmanager op zorgcentrum 1 van Aaldert en zijn vrouw en had 16 jaar een vriendschapsband met hen. Ze was seksverslaafd en werd verliefd op Aaldert en probeerde 13 jaar lang een relatie met Aaldert te krijgen en wilde met hem trouwen. Het begon met een liefdesbrief die ze Aaldert in 1000 gaf. Ze vroeg hem om een seksuele relatie. Aaldert weigerde. Daarom ging ze een relatie aan met een medewerker van het zorgcentrum. Maar tijdens die relatie bleef ze proberen Aaldert over te halen. Aaldert  zorgde ervoor nooit alleen met haar te zijn. Zijn vrouw was met hem samen of een chaperonne. Aaldert had geduld met AK1 en dacht dat haar verliefdheid wel vanzelf zou overgaan. Maar dat gebeurde niet.

Aaldert ging in 2007 met pensioen en ging elders wonen. AK1 ging toen elders samenwonen met haar sekspartner.  Deze relatie hield 1 ½ jaar stand. Toen keerde ze terug naar zorgcentrum 1 en werd daar weer zorgmanager. Pensionaris Aaldert was daar niet meer.

Maar soms kwam Aaldert weer even kijken op zorgcentrum 1 en dan zorgde AK1 ervoor dat zij ook bij de gesprekken was die Aaldert met een groepje ex-collega’s voerde. Ook toen zorgde Aaldert ervoor nooit alleen met haar te zijn. Zijn vrouw of zijn chaperonne bleef altijd bij hem. Maar als hij vertrok, probeerde ze op de parkeerplaats Aaldert dan weer over te halen tot een seksuele relatie. Hij weigerde altijd. 

Eind 2012 stichtte zorgcentrum 1 een dependance op een andere plaats. Zijn chaperonne kreeg daar een leidinggevende functie.

AK1 hoorde, dat pensionaris Aaldert en zijn vrouw daar geregeld op bezoek waren en werd jaloers. Want de chaperonne sprak Aaldert daar wel geregeld en zij niet meer. AK1 ging daarom Aaldert stalken. Dat deed ze  via een psychisch ernstig zieke cliënte (DIS) van haar, die  van zorgcentrum 1 naar zorgcentrum 2 was gegaan. AK1 belde elke week één of meerdere keren deze DIS-patiënte op, om te vragen wat Aaldert in zorgcentrum 2 deed. Deze psychisch gestoorde DIS-patiënte begon tegen AK1 de leugen te vertellen, dat Aaldert met haar en een andere vrouw seks had in zorgcentrum 2. Hierdoor werd AK1 zo jaloers, dat ze aangifte tegen Aaldert ging doen voor ongepast gedrag naar haar, als pensionaris Aaldert in 2008 op bezoek was in zorgcentrum 1.

Haar fysiotherapeut hoorde naar zijn zeggen het hele verhaal: AK1 was erg boos dat Aaldert weinig op Zorgcentrum 1 kwam, maar meer op zorgcentrum 2 bij zijn chaperonne. De fysiotherapeut hoorde van AK1, dat ze zich in de steek gelaten voelde door Aaldert. Hij hoorde van de jaloerse AK1, die boos op zijn behandeltafel lag, dat pensionaris Aaldert  in 2008 zijn hand voor- en achterlangs in haar strakke spijkerbroek had laten glijden. 5 Jaar had ze nergens over geklaagd en schreef ze naar Aaldert mailtjes over het werk, met als aanhef: "lieve Aaldert". En nu dook ineens ineens dit verhaal op. De chaperonne die  altijd bij alle contacten was geweest, getuigde dat dit nooit gebeurd was. Maar de rechter geloofde AK1 en geloofde dat de chaperonne Aaldert wilde beschermen.

Pensionaris Aaldert werd later vrijgesproken van de leugens van de DIS-patiënte, maar werd wel veroordeeld voor de hand in de spijkerbroek in 2008 bij AK1, wat  ook niet was gebeurd. Niemand had daar ooit over gehoord. En niemand had ooit gemerkt dat AK1 iets tegen Aaldert had. Integendeel.  Maar de rechter geloofde AK1.

AK1 heeft al haar sekslustige pogingen om een relatie met Aaldert te krijgen in haar aangifte meermaals vermeld. De rechter begreep dan ook, dat de verliefde AK1 het niet erg had gevonden dat "pensionaris Aaldert het had gedaan". Als een vrouw aangeeft, dat ze de seksualiteit zelf had gewild, dan gaat de dader vrij uit. Aaldert had dus vrijgesproken moeten worden. Maar toch werd hij  veroordeeld, omdat de rechter een truc uithaalde. De rechter stelde dat de gepensioneerde Aaldert in 2008 de zorgverlener van AK1 was en AK1 dus zijn cliënte. De rechter vond het ongepast gedrag in een zorgrelatie. En dat is een ernstig feit. 

Van dat oordeel klopt niets.

De rechtbank heeft Aaldert heel raar behandeld. De rechtszaak zou 4 dagen duren, zodat Aaldert goed de tijd had om zijn onschuld uit te leggen. Maar op de eerste dag van de rechtszaak, schrapte de rechter 1 1/2 dag, zodat Aaldert de verdediging  die hij had uitgeschreven niet zo kon uitvoeren. Aaldert schreef meer dan 2000 pagina’s ter verdediging, maar zijn advocaat las het niet en wilde er niets mee doen en de rechter ook niet. Ze waren duidelijk niet geïnteresseerd; het stond al vast: Aaldert moest veroordeeld worden. De officier van justitie hield op de laatste dag een 3 uur durend verhaal met veel pertinente onjuistheden. Daarom vroeg Aaldert tijd om er op te reageren, maar dat werd hem geweigerd. Hij vroeg later nog cassatie daarvoor aan, maar dat verzoek werd hem ook geweigerd.

Dit is de waarheid:

  • Aaldert zorgde ervoor om nooit alleen met een vrouw te zijn.
  • Zijn vrouw was altijd bij hem of één van de twee chaperonnes die hij vertrouwde.
  • Aaldert heeft nooit zijn hand in de broek van AK1 laten glijden. Zijn vrouw of zijn chaperonne waren  altijd bij alle contacten tussen Aaldert en AK1 en hebben dat niet meegemaakt. Er was alleen maar een  warme 16 jaar durende collegiale vriendschap die door jaloersheid van AK1 eindigde.
  • Aaldert was nooit de zorgverlener van AK1.
  • AK1 was nooit de cliënt van Aaldert. Hij coachte nooit vrouwen, alleen mannen.
  • Er was nooit een zorgrelatie tussen Aaldert en AK1. Bovendien: toen dit gebeurd zou zijn in 2008 was Aaldert al 2 jaar gepensioneerd.

Dit gebeurde 18 jaar geleden. Aaldert is onschuldig veroordeeld 

Nochtans heeft hij AK1 lief en vergeeft haar.